Persoonlijk: veranderingen

erwin-shalane-afscheid-mama_635995460406970045_Afterlight_Edit
De afgelopen zes maanden zijn er zo bizar veel dingen veranderd in mijn leven. De grote afwezigheid op mijn blog is eigenlijk een gevolg geweest van al die veranderingen. De grootste verandering is wel dat ik mijn allerliefste mama moet missen. Zij is overleden begin januari. Ik heb altijd gedacht dat als zij zou komen te overlijden, ik niet meer verder zou kunnen zonder haar. Zij was mijn rots in de branding, mijn steun en toeverlaat, mijn beste vriendin maar bovenal mijn allerliefste moeder. 26 Jaar oud ben ik, mijn lieve mams is maar 66 geworden. Overleven, dat is wat ik de afgelopen maanden heb gedaan. Al na een week ben ik weer gaan vliegen, vooral ter afleiding om even niet alleen te zijn met mijn eigen gedachten. Als ik er nu op terugkijk heb ik die eerste maanden vooral op de automatische piloot geleefd. Sommige dingen kan ik mezelf niet eens meer herinneren hoe ik het allemaal heb gedaan, maar het is op de een of andere manier toch gelukt. Het is zo’n ingrijpend iets, iemand verliezen waar je zo ongelooflijk veel van houd. Mijn vader is nooit in mijn leven geweest, dus ik zie mezelf nu wel als wees. Ik ben dankbaar en blij met mijn lieve vriend, die mij er doorheen heeft getrokken en eigenlijk nog steeds trekt. Die mij snapt, mij begrijpt en mij helpt. Het niet erg vind als hij mij drie keer iets moet uitleggen omdat ik er met mijn hoofd niet bij ben. Die me ruimte geeft om boos te zijn, chagrijnig te zijn en de kans geeft om te huilen. Hoewel ik altijd heb gedacht niet verder te kunnen zonder mijn mams, heb ik geleerd dat het wel lukt. Het moet voor haar, dat is wat ik haar heb beloofd.

Samen met mijn broer heb ik haar huis leeg moeten halen, ze woonde alleen in een huurwoning. Erg pijnlijk. Verandering in de slechtste zin van het woord. Ik heb uiteraard haar persoonlijke dingen gehouden. Daarnaast nog wat meubels, mijn moeder hield ervan om oude meubels op te knappen. Ongeveer twee weken na het overlijden van mijn moeder hebben mijn vriend en ik zijn appartement in Utrecht verkocht. Een tweede huis om leeg te halen in een tijdsbestek van vijf maanden. Hoewel mijn vriend en ik al een tijdje samen woonden, sliep ik nog veel bij mijn moeder als mijn vriend aan het vliegen was. Ik had mijn oude slaapkamer er nog. En zo is mijn thuisbasis verdwenen. Het huis waar ik ben opgegroeid in het mooie en veilige Koog aan de Zaan.

daisy_635995461996903305_Afterlight_Edit
Nog meer veranderingen. Mijn vriend en ik kregen er een harige honden dochter bij. Daisy, het 10 jaar oude hondje van mijn moeder. Ik heb haar beloofd dat ik altijd voor haar zou zorgen. Het is een co ouderschap wat ik heb met mijn broer en mijn schoonmoeder. Gelukkig, want zonder hen zou het niet lukken. Mijn vriend en ik vliegen allebei en soms moet Daisy dus uit logeren bij een van die twee. Het gaat gelukkig goed al mist Daisy mijn moeder ook verschrikkelijk. Mijn moeder was altijd thuis en Daisy was altijd bij haar.

Ongeveer twee maanden geleden kochten we een groot mensen huis. Ons appartement in Utrecht was immers verkocht en een paar dagen geleden hebben wij het opgeleverd. We wonen nu tijdelijk bij mijn schoonmoeder tot we ons nieuwe huis in kunnen. Na lang zoeken en veel bezichtigingen hebben we een prachtig huis gevonden in een klein dorp in de buurt van Utrecht. Een grote tuin, voldoende slaapkamers en een perfect huis voor een nieuwe start. Ik ben blij dat mijn moeder mijn verhalen over dit huis nog heeft kunnen horen en het heeft gezien op funda.

We hebben inmiddels ook voorgoed afscheid genomen van mijn moeder. Ze heeft heel duidelijk gezegd tegen ons waar ze uitgestrooid wilde worden en haar laatste wens hebben wij mogen vervullen. In de duinen, met uitzicht op de zee én tevens het huis waar zij als kind is opgegroeid, waar ze me ontzettend veel over heeft verteld. Het was een mooi afscheid, op een perfecte plek met de mensen die zij erbij had willen hebben. Ik mis haar verschrikkelijk en mijn inspiratie is soms ver te zoeken. Al heb ik wel het gevoel dat ze nog steeds bij me is, meekijkt, meeleest misschien. Ik weet het niet. Er zijn gelukkig mooie dingen om naar uit te kijken, ons nieuwe huis bijvoorbeeld. Een toekomst. Zonder haar, maar ook weer met haar. In mijn hart, in mijn hoofd, in alles wat ze me heeft geleerd.
IMG_7766
De wereld is wonderlijk leeg zonder jou.
Er staat maar zo weinig meer in.
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw.
Waarom? Wat heeft het voor zin?

De merel zit zachtjes te zingen in ‘t groen.
Voor mij hoeft ie heus zo z’n best niet te doen.
De wereld kon vol van geluk zijn, maar nou:
leeg, zonder jou.

Dat zonder jou nog een lente bestaat
met ooievaars en met bloemen,
dat er een meidoorn in bruidstooi staat,
is zonder meer tactloos te noemen.

En wat is het nut van een lindenlaan,
als wij er samen niet langs kunnen gaan?
Langs alle heggetjes bloeit wilde roos
nutteloos, zinneloos.

De wereld is wonderlijk leeg zonder jou.
Er staat maar zo weinig meer in.
De hemel is aldoor zo hinderlijk blauw.
Waarom? Wat heeft het voor zin?

De merel zit zachtjes te zingen in ‘t groen.
Voor mij hoeft ie heus zo z’n best niet te doen.
De wereld kon vol van geluk zijn, maar nou:
leeg, zonder jou.

Annie M.G. Schmidt

Handtekening Shalane

Related Posts

Img_1151

Interieur: Walk in closet

013

Weekoverzicht

(3) comments

  1. Ik reageer eigenlijk bijna nooit, maar fijn dat je het een plekje hebt kunnen geven. Mooi gedichtje ook eronder, sterkte meid <3

  2. Heftig, wat ben jij sterk! Gecondoleerd.
    Mooi geschreven, voelde echt kippenvel bij t lezen. Gelukkig heb je mooie dingen in het verschiet en de leukste baan ever!
    Xx lorena

Geef een reactie